Kowno

Dwór w Bolcienikach zachował się. Mieszczą się w nim biura tutejszego gospodarstwa rolnego. Okoliczna ludność mówi po polsku. Na życzenie mieszkańców wsi kołchozowi nadano w 1958 roku imię Adama Mickiewicza. Stąd właśnie Maryla pisała: Bądźmy rozsądni, mój przyjacielu, nie zaniedbuj swego talentu. Zapomnij o tej miłości, która jest twoim nieszczęściem. Jeśli potrzeba dla twego spokoju, żebyś mnie już nie widział, zgadzam się na to. Zobaczy ją jeszcze wiosną 1823 roku w Wilnie, podczas świąt Wielkanocny. Powroty ze spotkań z ukochana były trudne. Gorycz takich chwil osładzała piękna, pełna zmysłowych powabów kowieńska sąsiadka. Nauczycielski pokoik zasłany był książkami. Czytał Owidiusza, Szekspira, Goethego, Schillera, Byrona. Wieczorami z zapaloną świecą podchodził do okna. Podnosił ją w górę i opuszczał w dół. Z mieszkania po drugiej stronie ulicy też dawano mu znaki. Podobno w pierwszych tygodniach po ślubie Maryla żyła jak mniszka, nie dopuszczała do siebie męża. Była w tym zachowaniu jakaś niesmaczna poza. Żadna miłość nie znosi podobnych oszustw. O ileż bardziej naturalnie zachowywał się odrzucony kochanek. Z lubością wędrował po zagłówkach i pierzynach pięknej pani Karoliny Kowalskiej.